Zomervakantie juli 2004

Woensdag 7 juli 2004.

Vrijdag 9 juli 2004.

Het heeft de afgelopen nacht erg veel geregend en
er was veel onweer. Maar vanmorgen was het weer
toch weer aardig opgeknapt en het zonnetje scheen.
We vertrokken naar Mainau. Ook daar was goed te
zien wat voor een schade het noodweer van
gisteren had aangericht. Bomen van 1 meter dik
waren geknapt alsof het luciferhoutjes waren. Achter
af gezien waren we heel blij dat wij gisteren dit
noodweer hebben afgewacht voor we weer gingen
rijden. Wat een enorme krachten kunnen er in zo’n
windhoos zitten. Maar het was toch heel mooi om
Mainau nog eens te bekijken ook al zijn we daar
jaren geleden eens geweest. Rond 14.00 uur hebben
we Mainau weer verlaten zijn we aan de Zwitserse
kant van de Bodensee richting Konstanz gereden. Bij
Kreuzlingen kwamen we opnieuw Zwitserland binnen
en ja hoor, weer aan de kant en alles werd weer
                                                                gecontroleerd. We vervolgden onze route via weg weg                                                           nummer 13 naar St. Margrethen. Bij Diepoldsau
                                                                zijn we Oostenrijk binnen gereden en hebben toen
                                                                wegnummer 190 gevolgd tot aan Nenzig. Daar
                                                                zagen we een bord staan van Alpencamping. Het
                                                                was een hele klim om boven te komen maar het
                                                                resultaat was adembenemend. We kwamen uit op
                                                                een terrassencamping. De camping zag er heel luxe
                                                                uit en toen we binnen in de sanitairgebouwen
                                                                kwamen keken we onze ogen uit. Dit hadden we
                                                                nog nooit gezien, zo luxe. Er zijn plaatsen in
                                                                diverse prijsklassen. Wij hebben daarvan de duurste
                                                                genomen maar deze plaats heeft dan ook alle
                                                                comfort zoals gas-, water-, stroom t.v.aansluiting.
                                                                Op de plaats kun je ook je afvalwater kwijt. Het
                                                                uitzicht vanaf de plaats is adembenemend. Je kijkt
                                                                in een diep dal omgeven  door hoge bergen.
Prijs van deze plaats is 30,20 euro all in. Honden toegestaan. We proberen zoveel mogelijk de autosnelwegen te vermijden en het spreekt voor zich dat dit hele mooie routes zijn.Voor meer informatie zie www.alpencamping.at Vandaag afgelegd Dingelsdorf – Nenzig 110 kilometer

Zaterdag 10 juli 2004.

Het is vandaag een druilerige dag. Het regent en het
is bewolkt. We besluiten Oostenrijk achter ons te
laten en door te rijden naar Italie. Aangezien we
toch voor de zekerheid een autobaanvignet hadden
gekocht voor 10 dagen a 8,00 euro hebben we maar
gebruik gemaakt van de snelweg naar Innsbruck. Van
daaruit zijn we over de Brennerpas Italie binnen
gereden. Toen we aan de andere kant van de Alpen
kwamen was het weer direct een stuk beter. We
hebben een camping opgezocht in Racines-Casateia,
vlak bij Vipiteno. Camping Gilfenklamm. Een kleine
camping die eigenlijk alleen maar te gebruiken is
wanneer je op doorreis bent. De plaatsen liggen erg
verwarrend en het geheel ziet er een beetje
rommelig uit. Het rommelige aanzien wordt eigenlijk
veroorzaakt doordat de vaste staanplaatsen worden
ingenomen door Italianen, die planten daar een oude caravan neer, bouwen er een afdak over, timmeren er een houten chaletje tegenaan en klaar is kees. Zie foto. Wel zijn er nieuwe sanitaire voorzieningen aanwezig waar je niet extra voor hoeft te betalen. Aan de ingang van de camping staat een kleine maar nette pizzeria en uiteraard hebben we daar vanavond gegeten. Je hebt er al een goede pizza voor 4,50 euro. De prijs van deze camping 15,40 euro inclusief stroom. Honden zijn ook welkom. Voor meer informatie www.camping-gilfenklamm.com Vandaag afgelegd Nenzig – Racines-Casateia 210 kilometer.

Zondag 11 juli 2004.

Deze morgen is niet veel beter dan de vorige. We worden weer wakker van de regen. Na het ontbijt gauw de boel ingepakt en weg. We wilden niet over de autosnelweg en hebben gekozen voor de route Vipiteno – Merano. Daarbij moesten we over de Jaufenpass. We waren nog maar net de camping af en we begonnen al met klimmen. Deze pass heeft een stijgingspercentage van 12 en soms 13% Het is wel een prachtige route die je via veel haarspeldbochten naar boven
                                                               brengt,maar het duur bijna een uur voor we boven
                                                               waren. In de tweede versnelling. Boven aangekomen
                                                               zaten we dus zoals je op de foto’s kunt zien in de
                                                               sneeuw. Dat hadden we helemaal niet verwacht. De
                                                               hoogte daar was 2094 meter boven de zeespiegel.
                                                               Je kon het goed voelen want het was daar erg koud.
                                                               Er staat daar een restaurant wat eigenlijk
                                                               voornamelijk door de wintersporters wordt gebruikt
                                                               en de ober vroeg ons of we onze ski’s hadden
                                                               meegenomen. Na een kwartiertje zijn we naar
                                                               beneden gegaan.Ook dat duurde weer bijna een uur.
                                                               Ook in de tweede versnelling. Het stukje Vipiteno
                                                               St. Leonhard wat je over de Jaufenpass voert is
                                                               maar 27 kilometer en daar doe je bijna 2 uur over.
                                                               Van Merano hebben we onze weg vervolgd
                                                               naar Bolzano en daar via wegnummer 12 naar Trento.
Bij Trento via weg 45B naar Arco. Daar zijn we
aangekomen op camping Zoo. Een vrij grote
camping met behoorlijke plaatsen. Wij stonden op
het nieuwste gedeelte en als je naar de foto kijkt
lijkt het net Hawaï zo tussen de palmbomen. Het
sanitair op deze camping is niet om over naar huis
te schrijven en voor campers zijn er ook geen extra
voorzieningen. Bovendien is het amperage voor de
stroom maar 2 amp. Dus daar doe je niet veel
bijzonders mee. Koffie zetten zoals oma dat
vroeger deed. Prijs van deze camping is 21,50 euro
incl. stroom. Honden zijn ook toegestaan. Voor
douche hoeft niet extra betaald te worden.
Vandaag afgelegd: Racines Casateia – Arco 190
kilometer.

Maandag 12 juli 2004.

W                                                             We zijn van plan om hier een paar dagen te
                                                                blijven en doen het dus op ons gemakje aan. Het
                                                                wil ook hier toch nog niet echt lukken met de zomer.
                                                                We hebben afwisselend zon en regen, maar dat
                                                                maakt niet uit. We vermaken ons wel. Vandaag
                                                                even naar Arco gefietst. Het is een typisch
                                                                Italiaanse plaats. Wat foto’s gemaakt.
                                                                Boodschappen gehaald en nog net voor de regen
                                                                weer binnen.

Dinsdag 13 juli 2004.

Vandaag hebben we niks bijzonders gedaan alleen hebben we een klein uurtje in de omgeving gefietst. Onze forum vrienden Ron en Janneke zouden vandaag op de camping arriveren en die waren er om ongeveer 15.00 uur. Het was leuk hen weer te zien en we zijn ’s-Avonds gezellig bij een pizzeria gaan eten.

Woensdag 14 juli 2004.

We zijn vandaag naar het dorp gelopen want er zou een weekmarkt
zijn. Daar aangekomen bleek er die dus helemaal niet te zijn en stond
de markt in Riva del Garda. De weekmarkt zou pas de volgende week
in Arco komen. ’s-Avonds hebben we lekker geborreld met Ron,
Janneke en de kids en hebben wij ons voorbereid voor het vertrek van
de volgende dag.

Donderdag 15 juli 2004.

                                                                Ons reisplan is Zwitserland. We zijn langs het                                                            het Garda meer afgezakt naar Brescia via de route                                                         route 45B. Dit is een hele mooie maar smalle route
                                                                met veel tunnels waar je wel eens in het midden
                                                                van de weg moet rijden in verband met de alkoof.
                                                                Van Brescia naar Bergamo en door naar Milaan.
                                                                Daar begon het gedonder. Een file waar je niet
                                                                overheen kon kijken. Dus via heel veel kleine
                                                                weggetjes om Milaan heen, en dat valt niet mee.
                                                                Maar uiteindelijk zijn we dan toch geraakt aan
                                                                Lago Maggiore. Daarbij ligt een heel klein meer
                                                                Lago di Mergozzo. We namen daar de afrit naar
                                                                Verbania en kwamen terecht op camping
                                                                Continental Lido. Dit is een grote camping met al
                                                                de faciliteiten voor campers. Het is te veel om op
                                                                te noemen wat daar aanwezig is maar voor kinderen wordt er heel veel georganiseerd. De camping heeft een eigen strand aan het meer en ligt in een hele mooie omgeving. Prijs van de camping 24,10 euro incl. stroom. Honden zijn toegestaan. Voor verdere informatie zie www.campingcontinental.com Vandaag afgelegd: Arco – Verbania 290 kilometer.

Vrijdag 16 juli 2004.

We zijn vanmorgen vertrokken richting Zwitserland. We klimmen via de Simplon pas naar boven en passeren de grens aan Iselle – Gondo. Het zou vandaag een rit worden met hindernissen. De eerste drie kwartier was er niets aan de hand en liep alles voorspoedig. De camper nam de Simplon pas met stukken van 15% met gemak. Het
gemiddelde stijgingspercentage is 10% . Op 5
kilometer voor de top merkte we opeens dat de
motortemperatuur hoger opliep dan normaal. Rinus
merkte dat het motorvermogen ook terug liep en de
Ducato begon vreselijk te roken. We zijn toen
gestopt en hebben de motor laten afkoelen. Alles
leek tot zover toch in orde, ook het koelwater was
goed. Na een half uur zijn we verder gereden en de
camper wilde maar niet op gang komen. Temperatuur
liep weer op, toen hebben we de kachel volle bak
aangezet om zoveel mogelijk warmte af te voeren.
Boven op de Simplon pas op 2005 meter hoogte zijn
we gestopt bij een restaurant en hebben daar op ons
gemak een pauze ingelast. Toen we drie kwartier
later wilde vertrekken maakte de motor een
ploppend geluid en veranderde de zwarte rook in een grijze. Toen herinnerden wij ons dat we gisteren vlak voor de camping waar we overnacht hebben, hadden getankt bij een klein benzinestation. En hoe langer we hier over nadachten kwamen we tot de conclusie dat we vuiligheid hadden getankt in plaats van goede diesel. De geur die uit de brandstoftank kwam was ook anders dan diesel normaal hoort te ruiken. Gelukkig stond er op dat punt bij het restaurant
                                                                een S.O.S. paal. We hebben het verhaal uitgelegd
                                                                en er zou iemand langskomen, maar dat kon wel
                                                                een half uur duren. Precies 30 minuten later stond
                                                                daar de “pannenhilfe”. Die wilde eerst dat we de
                                                                Simplon pas afreden naar hun garage maar Rinus
                                                                wilde dat niet en was bang dat hij de motor kapot
                                                                zou rijden. Stel je voor dat het benzine was want
                                                                het was de eerste keer dat Rinus niet zelf had
                                                                getankt. Dus trekstang ertussen en drie kwartier
                                                                afdalen á 10%. We kwamen toen aan bij een Fiat
                                                                garage in Naters, een klein plaatsje bij Brig. En
                                                                natuurlijk vrijdagmiddag om kwart over drie, geen
                                                                tijd, maandag bent u de eerste. Men wilde ons dan
                                                                naar een camping slepen om ons daar maandag
                                                                weer op te halen. Rinus vroeg toen of we de
                                                                brandstoftank niet konden leegzuigen bij het bedrijf die ons weggesleept had .Hij was er bijna zeker van dat het aan de brandstof lag. We kwamen toen aan bij een Mazda garage en die mensen hebben ons uitstekend geholpen. Brandstoftank leeggezogen, leidingen en brandstoffilter leeggemaakt en nieuwe diesel erin. Toen startte we terug de motor en na enkele minuten pruttelen en stampen begon de motor weer te draaien zoals het hoorde. We hebben de nieuwe diesel nog vergeleken met de oude en kwamen tot de conclusie dat het wel diesel was maar dat er een vreemde geur aan zat. De monteur van het bedrijf stapte in de camper met Rinus ernaast en reed terug een berg op. Op een manier zoals Rinus dat nooit zo doen want die dacht die rijdt m’n motor kapot. Maar tijdens deze martelgang bleef de temperatuur netjes op 90 graden en hadden we het volle vermogen van de motor weer terug. Het euvel was verholpen. Vanaf het moment van afslepen tot en met de proefrit had drie en half uur geduurd. We waren wel omgerekend wel 225,00 euro kwijt en een nieuwe tank dieselolie maar we waren weer onderweg. We zijn toen van Brig naar Steg gereden via wegnummer 9 om daar af te slaan naar Goppenstein. Na een flinke pas dat ons op 1216 meter hoogte bracht zijn we op de trein gereden die dwars door de Lotschenberg gaat. Aan de andere kant in Kandersteg zijn we toen verder gereden via een mooie route naar Spiez. Daar zijn we afgeslagen richting Interlaken en aan Wilderswil zijn we gaan rijden richting Lauterbrunnen op 800 meter hoogte. We kwamen daar op camping Jungfrau aan de voet van de Jungfraujoch. Een schitterende camping met uitzicht op de besneeuwde toppen van de Breithorn (3782 meter). Deze camping heeft alle faciliteiten voor kampeerauto’s en mooie grote plaatsen. Er is hier tijdens het hoogseizoen ontzettend veel te doen en je krijgt aan de receptie een keurige uitleg over alle aktiviteiten met daarbij een kortingspas voor bijvoorbeeld de Jungfraubahnen, treinen, bezienswaardigheden enz. Ook het sanitair is praktisch nieuw en wordt zeer goed onderhouden. Het enige spijtige van Zwitserland is, dat je weer geld moet gaan wisselen. Maar goed. De prijs komt omgerekend uit op 28,80 euro per nacht incl. stroom. Er zijn verder geen extra kosten. Deze camping is zijn geld zeker waard en de omgeving is schitterend. Ook honden zijn hier welkom. Voor meer informatie: www.camping-jungfrau.ch Vandaag afgelegd: Verbania – Lauterbrunnen 200 kilometer.

Zaterdag 17 juli 2004

Het is een mooie dag, bloedheet ongeveer 30 graden, en na het ontbijt zijn we op de fiets naar de Trummelbacher watervallen gegaan. Het is maar 3 km fietsen dus dat was wel te doen. Heel bijzonder om te zien hoe het water zich met groot geweld een weg
baant door de rotspartijen. Je wordt met een lift naar boven gebracht
en kan dan verder via trappen de hoger gelegen watervallen bekijken.
Daar ga je dan in je T shirt en korte broek, en terwijl je langs de
watervallen naar boven klimt, staat het ijs bijna op je lijf zo koud is
het daar. Maar het is zeker de moeite waard om te zien. Zie
www.truemmelbach.ch . Hierna hebben we een mooi stukje gefietst
langs een van de bergwanden terug naar Lauterbrunnen. We hebben
daar wat inkopen gedaan want wilden ‘s-avonds gaan barbecuen. Terug
op de camping aangekomen het was toen al eind van de middag,
wilden we net alles klaar gaan zetten toen de lucht betrok. Er kwam
                                                                een noodweer opzetten
                                                                en het begon erg donker
                                                                te worden. Nog net op
                                                                tijd de luifel in gedraaid
                                                                en naar binnen. Ja, dan
                                                                maar geen barbecue, we
                                                                stellen dit maar uit tot morgen. Het is de hele avond
                                                                blijven regenen en onweren. Toen we net de                                                             de camping opkwamen hebben we nog net op tijd een                                                           een paar foto’s kunnen maken van deze
                                                                bijzondere camper. Het verhaal hier achter is dat de                                                             de eigenaar een gepensioneerde Nederlander is en al                                                              al jaren in Zwitserland woont. In de tijd dat er nog
                                                                geen echte fabriekscampers waren had deze man
                                                                zijn eigen bedrijf waar hij houten campers
                                                                fabriceerde. Dit was toch wel bijzonder. De opbouw
van deze camper is al 22 jaar oud en staat op het tweede onderstel. Dit keer een Mercedes. Al hoewel je het op de foto niet goed kunt zien, staat het geheel er erg strak bij en was van binnen netjes afgewerkt. Deze camper had een toepasselijke naam, “Poor Man’s Home”.

Zondag 18 juli 2004

Toen we wakker werden bleek het weer een mooie dag te zijn. Het was droog en rond de middag zaten we alweer op zo’n 28 graden. We doen vandaag niets bijzonders, even een wasje gedaan en vanmiddag op tijd met de barbecue beginnen. Je weet maar nooit. We hebben vanmiddag nog even de te volgen route doorgenomen want morgen gaan we weer verder. De laatste week is begonnen en we willen nog een stukje door de Jura en Vogezen in Frankrijk rijden.

Maandag 19 juli 2004

We zijn vanmorgen via Interlaken langs de noordelijke kant van de Thuner See gereden. Langs deze hoger gelegen weg heb je een mooi uitzicht
over het meer. Via Thun over wegnummer 6 naar
Bern. Daar hebben een klein stukje A6 gevolgd
richting Biel. Daar vandaan hebben we de N6
gevolgd richting Moutier. Dit is een hele mooie weg
die je door een stukje van het Jura gebergte voert.
Deze weg slingert zich via Delemont door smalle
valleien naar Porrentruy. Net buiten Delemont
begint er een nieuw stukje autobaan de A16 naar
Porrentruy. Maar wij kozen voor de oude route over
de N6. Dit is een stukje met een paar flinke
beklimmingen. In Porrentruy zijn we afgeslagen
richting Alle en zijn bij Pfetterhouse via de D10B de
Zwitsers-Franse grens gepasseerd. Ook dit is een
hele mooie route om te rijden. We kwamen toen uit
in Seppois le Bas en kwamen terecht op Camping
les Lupins. Dit is een mooie camping met ruime plaatsen. Op de camping is ook een zwembad. Men heeft een aantal speciale plaatsen voor campers alleen geen extra voorzieningen voor kampeerauto’s maar dat komt misschien nog wel. Toen we de camping opreden viel het ons op dat er nogal wat ooievaars overvlogen. Er blijkt naast de camping een klein ooievaarspark te zijn die zich bezig houdt met het kweken en uitzetten van deze vogels. Een tiental jaren geleden kwamen deze vogels hier heel veel voor om hun jongen groot te brengen. Ze waren hier bijna uitgestorven maar men heeft het nu weer teruggebracht tot ongeveer 220 paren. De prijs van de camping is 14,30 incl. elektra. Douches zijn gratis. Honden zijn welkom. Voor meer informatie www.camping-alsace.com Vandaag afgelegd: Lauterbrunnen – Seppois le Bas 210 kilometer.

Dinsdag 20 juli 2004.

Vandaag zijn we van Seppois le Bas via Delle naar Belfort gereden. Van daaruit via de D465 naar
                                       Giromagny. Na Giromagny begin je gelijk te klimmen naar de Col du
                                       Ballon, die een top heeft van 1250 meter. Normaal gesproken heb je
                                       daar een heel mooi uitzicht maar toen we boven kwamen zaten we
                                       dik in de mist. Daarna van Le Thilloit richting Gerardmer. Dit stuk
                                       gaat over de Col du Bresse. Van daaruit naar St.-Die-N-Vosges via
                                       de Col Grand Pierre. We wilden via de N59 richting Selestat rijden
                                       maar de tunnel is afgesloten tot 2007 dus toen via Wisembach over
                                       de Col St.-Marie naar St.-Marie-aux-Mines. We wilden een bezoek
                                       brengen aan kasteel Haut-Koeningsbourg. Om dat kasteel te bereiken
                                       moeten we toch weer een flink stuk naar boven klimmen want het
                                       kasteel ligt boven op de Stophanberch, hoogte 755 meter. Het viel
                                       niet mee om een parkeerplaats te vinden want het was er
                                       verschrikkelijk druk. Dat was erg jammer want het was ook erg druk
                                       in het kasteel en je had eigenlijk geen ruimte om alles goed te
                                       bekijken. Dit kasteel dateert uit de 12^e eeuw. Het is in ieder geval
                                       de moeite waard om dit eens te bekijken. www.monum.fr Nadat we
                                       het kasteel hadden gezien hebben we een camping opgezocht in Liepvre die dezelfde naam draagt als het kasteel. Over deze camping is weinig te vertellen, of het zou zijn prijs moeten zijn. Deze bedraagt namelijk 12,30 euro incl. elektra. De camping heeft een eenvoudig maar net sanitair. Verder geen extra kosten en honden toegestaan. Vandaag afgelegd: Seppois le Bas – Liepvre 245 kilometer.

Woensdag 21 juli 2004.

Wanneer je de tijd hebt is de nu volgende route zeker aan te bevelen. Zoals de Tour de France een bergetappe maar dan met de camper. Hier volgt
een beschrijving zoals wij hem hebben gereden. Dit
gebied is werkelijk schitterend. Van Liepvre via de
D48 over de Col de Fouchy. Van Fouchy de D39 naar
Vielle. Van Vielle naar St. Martin, daar afslaan naar
de D425 over de Col de la Charbonniere en de Col
du Kreuzweg. Dan via de D57 naar Fouday.
Vervolgens de N420 naar Schirmeck. Dan afslaan
naar de D39 over Col du Donon. Dan via de D993
naar de D44 richting Abreschville. De D44 voert door
het Foret d’Abreschville. Dit is een smalle maar
werkelijk een prachtig stuk weg die zich slingert
door het bos en komt uit in Lorquin. Tot daar aan
toe haalde wij een gemiddelde van 30 kilometer per
uur maar het was echt de moeite waard. Daarna
hebben wij de D955 gevolgd richting Metz. Van
Metz naar Thionville en in Thionville zijn we afgeslagen op de N153. Wij zijn toen aan Apach de grens gepasseerd en zijn verder omhoog gereden langs de Moesel via weg 419 richting Trier. Op deze weg zijn we afgeslagen naar Echternach en hebben overnacht op camping Echternacherbruck. Deze ligt nog net op Duits grondgebied. Dit is een echte familiecamping, druk druk en nog eens druk. Bijzondere of extra faciliteiten voor campers zijn hier niet aanwezig. Prijs 21,60 euro inclusief elektra. Geen extra kosten. Honden zijn welkom. Voor meer informatie zie www.echternacherbueck.de Vandaag afgelegd: Liepvre – Echternach 330 kilometer.

Donderdag 22 juli 2004.

We hebben nog een nacht te gaan en dan zijn we weer thuis en ook al is het niet ver meer,
                                                                 wilde we deze nacht toch nog ergens
                                                                 doorbrengen. We zijn kris kras door de Ardennen
                                                                 gereden. We reden op de N15 van Diekirch
                                                                 richting Bastogne en kwamen in de buurt van
                                                                 Heiderscheid een schitterende camperplaats
                                                                 tegen. We weten alleen niet wat de kosten waren
                                                                 maar voor iedere camper was er een apart vak
                                                                 met alle gewenste aansluitingen zoals elektra,
                                                                 vers water, afvalwater, stortplaats chemisch toilet
                                                                 en een compleet ingerichte wasplaats inclusief
                                                                 hogedrukreiniger. Dit was echt een camperplaats
                                                                 die de moeite waard is om de te overnachten.
                                                                 Vanaf Bastogne zijn we toen doorgereden naar
                                                                 La Roche – en – Ardenne. We zijn daar naar
                                                                 camping le Grillon gereden die op ongeveer 500
                                                                 meter van het centrum ligt. Over de camping zijn verder geen bijzonderheden te vertellen. Hij ligt wel mooi aan het riviertje de Ourthe. Prijs van de camping 15,50 euro inclusief elektra en voor de douches heb je muntjes nodig. Om de vakantie af te sluiten zijn we gezellig uit gaan eten in La Roche en rijden morgen dan terug via Luik naar huis. Al met al was dit een bijzondere vakantie waar we enorm van genoten hebben. Voor meer informatie www.campinglegrillon.be Vandaag afgelegd Echternach – La Roche 130 kilometer.

Totaal hebben we deze vakantie afgelegd 3150 kilometer.

Vanmorgen was het bewolkt toen we wegreden en binnen
enkele minuten regende het. We zijn onderweg naar Triberg.
Daar is Duitslands grootste waterval binnen een stad. Het is
echt de moeite waard om de klim naar boven te maken en een
mooie waterval te zien. Na de waterval zijn we via het bos
terug naar het dorp gelopen. Het ene winkeltje na het andere
met koekoeksklokken is te zien. We hebben daar nog een foto
gemaakt van de grootste koekoeksklok ter wereld. Het is een
compleet huisje met een levensgroot uurwerk binnen.

Van daaruit hebben we de B500 verder gevolgd naar Titisee. Dit is echt een toeristisch stadje. Met de ene souvenirwinkel na de andere. We hebben de camper net buiten het centrum van Titisee geparkeerd. Daar is een overnachtingplaats voor campers gelegen naast het station. Kosten 10,00 euro, voorzieningen nul. Wij zijn dus doorgereden naar terrassencamping Sandbank aan de overkant van het meer. Het is een hele mooie camping met schitterende ruime plaatsen in twee prijsgroepen. Wij hebben gekozen voor prijsgroep 1 19,80 euro per overnachting. Voor elektra en douche moet apart betaald worden. Op de camping is een voorziening aanwezig voor vuilwater/verswater en chemisch toilet. Op de camping is ook een eigen privé-strandje en een restaurant aanwezig. Zie www.camping-sandbank.com Vandaag afgelegd: Schapbach – Titisee 95 kilometer.